środa, 22 marca 2017

Ciasto a'la pomidorro czyli słodycze z warzywami

No tego jeszcze nie było!!

W związku z tym, że znów robię sobie detoks od sklepowych słodyczy ( no prawie detoks ;) ) to oczywiście szukam inspiracji do przygotowania zdrowych słodkości. I kiedy zobaczyłam ten przepis wiedziałam, że MUSZĘ go wypróbować. Po prostu muszę !!!

No bo wszyscy mówią -  stosuj w swojej diecie jak  najwięcej warzyw a tu proszę - ciasto z pomidorami :D

Tak, tak dobrze przeczytaliście. Z pomidorami w puszce!!

Przepis wegański, zdrowy, banalnie prosty aczkolwiek oczywiście nie 0 kalorii :)

W smaku przepyszny, wszyscy chwalili  i nikt ale to nikt nie domyślił się co jest tym magicznym składnikiem nadającym piękny pomarańczowy kolor :) 

No ale do rzeczy. Ja spróbowałam, więc dzielę się z Wami przepisem :D 
Z porcji wychodzi niewielka keksówka czyli w sam raz dla łasuchów na 2 -3 dni  aby się nie przejeść :P

Poza tym wykonanie jest banalnie proste, nic nie można zepsuć więc może je zrobić każdy :) 

Wypróbujcie koniecznie i dajcie znać co o nim sądzicie :D 


Składniki 

  • 2 szklanki mąki jaglanej 
  • niewielki dojrzały banan
  • 1/3 szklanki oleju
  • 1/2 szklanki cukru brązowego (lub ksylitolu)
  • 1 szklanka krojonych pomidorów z puszki
  •  łyżeczka sody
  • 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • łyżeczka mielonego imbiru
  • łyżeczka cynamonu
  • 1/3 łyżeczki soli

Do polewy:

  • 1/3 szklanki cukru pudru
  • łyżeczka kakao
  • odrobina wody
  • duża łyżka jogurtu greckiego
 Przygotowanie:

Rozgrzewamy piekarnik do 180 stopni i w tym czasie przygotowujemy ciasto. 

W blenderze miksujemy pomidory, banana, olej i cukier aż powstanie puszysta masa.
W oddzielnym naczyniu mieszamy suche składniki. Potem łączymy suche z mokrymi i chwilę razem miksujemy.


 Niewielką keksówkę wykładamy papierem do pieczenia. Wlewamy ciasto i wstawiamy do nagrzanego do 180 stopni piekarnika. Pieczemy ok 45 minut. Po upieczeniu odstawiamy do ostygnięcia i robimy polewę. 
Do cukru pudru dodajemy odrobinę ciepłej przegotowanej wody,łyżeczkę kakao. Mieszamy, dodajemy jogurt i polewamy ostudzone ciasto. 


 




















 Jeśli nie mamy w domu mąki jaglanej, możemy zmielić w młynku kaszę jaglaną co i ja uczyniłam. 
 Wtedy konsystencja jest nieco bardziej grudkowata.

Zamiast cukru brązowego dodałam cukier kokosowy bo podobno zdrowszy :) a poza tym kupiłam jakiś czas temu i jakoś nie było okazji wykorzystać. Myślę,  że nie zmienił on smaku ciasta bo w wyglądzie i smaku przypominał po prostu..cukier :)

No a zamiast kakao dałam jego zdrowszą alternatywę - Karob.

Życzę smacznego łasuchy :D

piątek, 17 marca 2017

Dlaczego boisz się osiągnąć sukces?


Ostatnio jakoś tak się składa, że słyszę  od ludzi wkoło mnie, że komuś coś nie nie udało, ma "doła" problemy większe i mniejsze.
Ktoś coś planuje, wyznacza sobie cele a potem wszystko sypie się jak domek z kart. Nagle się wycofuje. Twierdzi, że teraz nie ma do tego głowy ani siły.
Wiadomo, chyba nikt nie ma życia usłanego różami i nawet najpiękniejsi, najbogatsi i najlepsi mają swoje większe lub mniejsze problemy. 
Często jednak bywa i tak, że większość życia jest raczej różą wśród cierni. Co wtedy? Tacy ludzie w  muszą pracować 3 razy dłużej i mocniej żeby cokolwiek osiągnąć. 

Dlaczego?

Przede wszystkim dlatego, że brakuje im poczucia wartości. Wtedy wiara w to,  że mogą osiągnąć wszystko o czym sobie zamarzą przychodzi im dużo trudniej niż innym.

A dlaczego jedni mają to poczucie wartości a inni nie? Czy z poczuciem wartości człowiek się rodzi? Otóż nie. Poczucie wartości budują w dzieciach ich rodzice, potem nauczyciele, ważne dla nich osoby. W dorosłym życiu człowiek musi budować je sobie sam. A jak wiadomo..."czym skorupka za młodu nasiąknie tym na starość trąci".

Cóż, czasem rodzice zupełnie nieświadomie i zapewne wcale nie celowo robią wszystko aby młody człowieczek znielubił siebie i aby absolutnie nie wierzył w swoje możliwości. Na przykład ktoś przez 20 lat przynosi do domu same piątki, jest grzeczny, nie sprawia kłopotów, dwoi się i troi aby rodzice powiedzieli mu choć raz ze są z niego dumni, w zamian za to słyszy "ok". W tym czasie  jego rodzeństwo które jest dość kłopotliwe, chwalone jest nawet za codzienny uśmiech. Wtedy młody człowiek, rośnie w poczuciu, że jest gorszy. Czasem czuje się gorszy bo jego rodzice się rozwiedli a przedtem przez 3 lata awanturowali się codziennie w domu.  Czasem czuje się gorszy bo jego rodzic za dużo pije a czasem dlatego, że jest zimny i nie potrafi okazywać uczuć. Jednym słowem kiedy w naszym życiu nie było osoby która pomogła by nam takie poczucie wartości zbudować bardzo trudno jest je "posiadać"

A budowanie poczucia wartości pod 30-tke lub 40-tkę do najłatwiejszych nie należy. Wiadomo, im dalej w las tym gorzej.
 Dlatego też często przez całe życie pracują na znienawidzonych etatach, wykonują pracę której nie znoszą, latami tkwią w toksycznych związkach, lub po prostu wegetują w myśl przekonania "inni mają gorzej"
Jak ja to zawsze mówię "Siedzisz jak żaba w śmierdzącym bagnie po uszy, a mogłabyś zmienić jezioro. Może tam woda była by czystsza ale nie, bo po co. Przecież masz tu  śmierdzące ale  za to znane i bezpieczne bagno co nie?"

Coś Wam to przypomina?


 I mnie czasem taki mój osobisty potwór podcina skrzydła.  Na hasło - zmieńmy coś na lepsze, w  moich myślach pojawia się troll który mówi :

"Monia, zjedz ciasteczko, to ci się lepiej zrobi. Usiądź przed kompem, tv, zrelaksuj się, po co chcesz coś zmieniać, źle ci?  Ooo zjadłaś jedno ciasteczko? Czy to oby nie za mało? Weź sobie paczkę, albo nie najlepiej kup sobie ulubione rurki z biedronki i się najedz po korek. Zrobi Ci się błogo i nie będziesz myśleć i kłopotach, zmianach które może i mogłabyś wprowadzić w życie aby żyło ci się lepiej ale po co?"
 Czasem mam wrażenie, że próbuję zagłuszyć swój strach przed nieznanym jedzeniem.

Też tak macie?

Tymczasem okazuje się że większość naszego lęku okazuje się po prostu nieracjonalna. Wielokrotnie zrezygnowałam w swoim życiu z fajnych pomysłów na siebie,  bo bałam się wyśmiania, niepowodzenia. Tymczasem wszystkie te, które udało mi się zrealizować okazały się być sukcesem lub po prostu fajnym przeżyciem. Żaden ze zrealizowanych pomysłów nie skończył się klapą, porażką, wyśmianiem czy innymi złymi konsekwencjami. Więc może jednak warto próbować? 

Prezydent Roosevelt kiedyś powiedział „Jedyną rzeczą, jakiej powinniśmy się bać, jest sam strach”

Jak go jednak oswoić?

Po pierwsze małymi kroczkami. Każdego dnia staraj się zrobić coś czego się boisz. Chcesz napisać książkę ale boisz się krytyki napisz 4 zdania. Szukasz klientów lub sponsora do biznesu? -codziennie wykonaj 1 telefon w tej sprawie. Chcesz zacząć ćwiczyć ale boisz się wyśmiania przez ludzi? Zacznij od kilku minut w domowym zaciszu?
Pamiętaj jednak aby robić to SYSTEMATYCZNIE.
Nie odpuszczaj, nie poddawaj się a przekonasz się że strach ma wielkie oczy. Jeśli choć trochę otworzysz się na nowe wyzwania i podejdziesz do nich bez wielkich oczekiwań zawsze znajdziesz rozwiązanie.

I tego właśnie życzę wszystkim czytelnikom. Osiągnięcia sukcesów małych i dużych :)

środa, 8 marca 2017

"Odpakuj się" na dzień kobiet

 Tak mi się nasunęło. Z dbaniem o szczupłe i zdrowe ciało jest jak z pakowaniem prezentów....

Wczoraj w pracy moja znajoma pakowała prezent dla przyjaciół. Kupiła piękny ozdobny papier. Rozłożyła go na stole i kilkukrotnie przekładała pudełko tak aby jak najlepiej pasowało do rozmiaru i wzoru papieru. Potem z precyzją zegarmistrza przez kilka minut docinała papier. Następnie jeszcze bardziej dokładnie i precyzyjnie zagięła wszystkie rogi i okleiła taśmą odmierzoną co do centymetra. Siedziałam z boku i obserwowałam to z rozbawieniem :)

Pomyślałam sobie. Hmm, zapakowany prezent wygląda na prawdę okazale. Jednak pod papierem znajduje się coś kupione od niechcenia, byle jak i tanio. Zapytałam samą siebie w myślach -
 "Czy to opakowanie jest tak bardzo ważne? Czy ważniejsze jest to co w środku?" Przecież opakowanie zostanie zniszczone a właściciele prezentu na długo pozostaną z jego zawartością...

 Nagle uświadomiłam sobie, że tak właśnie czasem funkcjonujemy. Zwłaszcza my kobiety. Inwestujemy w nasze "opakowania". Zawsze modna fryzura, zrobione paznokcie, makijaż bez którego nie pokażemy się ludziom na oczy. Zawsze modny ciuch zakrywający mankamenty naszej figury. 

A co mamy w środku?


Często kompleksy na puncie wyglądu. Nadwagę, cellulit, suchą skórę. Niskie poczucie wartości i ogólnie złą samoocenę o sobie. 

Dlaczego więc tak dbamy o tą otoczkę? O to nasze opakowanie? Czyż nie jest ważniejsze to co jest w środku? Czy oby nie powinno być dla nas najważniejsze nasze zdrowie, nasze samopoczucie i myślenie o sobie w kategorii "MAM TĘ MOC"? :D

Pamiętajmy, że jak stracimy zdrowie to nasza zewnętrzna maska, nasz wygląd nie będzie miał już żadnego znaczenia!! Ona nie pozostaje sama w sobie bez udziału naszej duszy i ciała!!

Dlatego z okazji Dnia Kobiet życzę wszystkim Paniom 100 % wewnętrznego piękna i mocy :) Zadbajcie o to co jecie. Odstawcie lub ograniczcie przetworzone jedzenie. Pokłóćcie się z białym cukrem bo  w dużych ilościach jest naszym wrogiem. Ćwiczcie przynajmniej kilka razy w tygodniu aby wasze ciało było zawsze piękne i silne i zdrowe. Rozwijajcie się zawodowo i duchowo. 

 
Pamiętajcie, że musimy być silne bo tylko my jesteśmy przedstawicielkami dalszego rozwoju naszego gatunku. 
Pamiętajcie!!!
 
W kobietach XXI wieku jest największa siła!!!

Miłego dnia Kobiet :)







Powyższy tekst powstał dla Was przy współpracy portalu kobieceporady.pl z którym zaczynam współpracę :) 

piątek, 3 marca 2017

Plan na odchudzanie przez duże P

Przychodzi taki moment w życiu niemal każdego człowieka, że myśli sobie. No dobra teraz już na pewno nadszedł "ten czas" na odchudzanie, zdrowe odżywianie czy aktywność fizyczną.
Jednak od pomysłu do realizacji jeszcze długa droga. 
Co zrobić aby takie postanowienia były bardziej skuteczne> Co zrobić aby  nie były tylko słomianym zapałem? 

Otóż kluczem do sukcesu jest dobry plan czy też dobre określenie celu jak kto woli.

Wiele osób zapyta. Ale po co? Co to za filozofia schudnąć czy zacząć ćwiczyć. A jednak...
"Połowa osiągnięcia celu to jego prawidłowe wyznaczenie”
                                                                                    -Zig Ziglar

A więc plan jest nam potrzebny po to, aby mieć do czego dążyć i z czym porównywać. Bardzo często rezygnujemy, bo już po tygodniu nie pamiętamy po co tak właściwie się męczymy? :D
Poza tym, im bliżej jesteśmy osiągnięcia naszego celu tym bardziej motywacja wzrasta.

No dobra więc postanowiliśmy że napiszemy plan. Ale co ma w nim być? Otóż każdy dobry plan powinien być oparty na regułach SMART-ER  i nie chodzi mi tu  bynajmniej o markę pewnego małego samochodziku :D
jak wyznaczać cele metodą SMART
źródło zdjęcia: http://designyourlife.pl


Nasz cel powinien być przede wszystkim szczegółowy,  mierzalny, atrakcyjny, realistyczny,      terminowy oraz ekscytujący i rozpisany czyli w skrócie   SMARTER








 No dobra ale co to tak dokładnie jest ten SMART-ER zapytacie? Otóż plan powinien być:

 S - SZCZEGÓŁOWY - czyli dokładnie określony. Jeśli celem jest schudnięcie to określ jakimi sposobami chcesz to zrobić.Czy będzie to sama dieta?  Ułożysz ją sama czy skorzystasz z porad dietetyka lub gotowej diety? Czy dołączysz do tego ćwiczenia a jak tak to jakie? Co zrobisz gdy zaproponowane metody nie podziałają? Kogo możesz poprosić o pomoc w osiągnięciu celu? itp. 
 M -  MIERZALNY - czyli kiedy poznasz, że osiągnęłaś cel? Idąc dalej tropem odchudzania mierzalność można wyznaczyć wymarzoną liczbą kilogramów do schudnięcia. Na przykład zamiast celu "Chcę schudnąć" napisz "Chcę schudnąć min 15 a max  20 kg do np. czerwca 2017"
A - AMBITNY - osiągnięcie przez Ciebie celu może wiązać się z atrakcyjną nagrodą. Gdy bierzesz udział w konkursie i go wygrasz dostajesz zazwyczaj nagrodę. Potraktuj więc swój cel jak konkurs i nagródź się za każde zwycięstwo. Im bardziej ambitny plan tym bardziej atrakcyjna nagroda. Na przykład: "Gdy schudnę 20 kg w ciągu roku to kupię sobie wymarzony sprzęt, wyjadę na wymarzone wakacje itp"  ( każdy wybierze tu to co jest dla niego atrakcyjne lub jest spełnieniem marzenia)
 R - REALISTYCZNY - czyli możliwy do osiągnięcia i tylko trochę powyżej twoich możliwości. Jeśli np. chcesz schudnąć 20 kg w 3 miesiące a nie ważysz 150 kg to taki cel jest mało realistyczny. Po pierwsze waga tak szybko nie spada a nawet jeśli tak się zdarzy, to oznacza to że stosujesz głodówkę i twoje odchudzanie jest dla Ciebie po prostu niezdrowe.  Poza tym za trudny cel początkowo motywuje do wytężonej pracy. Jednak gdy po pewnym czasie nie widać oczekiwanych efektów przestajemy się starać, zniechęcamy się a w ostateczności zupełnie rezygnujemy i porzucamy nasz plan. Ewentualnie odkładamy go na bliżej nieokreślony termin lub na świętego Dygdy - czyli nigdy :)
 T- TERMINOWY - cel który nie ma daty realizacji zazwyczaj pozostaje niespełnionym marzeniem. Dlatego jeśli nasz cel jest duży, długoterminowy i pracochłonny to warto rozłożyć go na kilka mniejszych i drobniejszych celów. Na przykład schudnę 4 kg w miesiąc zamiast 20 kg w 6 mcy.
E-EKSCYTUJĄCY - cel powinien być dla ciebie ekscytujący. To powinno być coś takiego, że jak zamkniesz oczy i wyobrazisz sobie siebie po jego osiągnięciu, to uczucie pojawiające się w tym momencie można porównać do euforii. Jeśli myślenie o osiągnięciu celu nie będzie budzić w tobie emocji to nie będziesz mieć wystarczająco dużo motywacji żeby go osiągnąć!!
R-ROZPISANY - to już najłatwiejsza cześć :) bo oznacza to po prostu, że cel musi być zapisany na papierzelub na innym nośniku danych :)  Każdy z nam ma tendencję do zapominania a "papier przyjmie wszystko"
 źródło zdjęcia: http://aegee.waw.pl

 No więc od początku. Nadszedł "ten" dzień i mamy mega motywację więc nasz plan jest bardzo ambitny 

Po tygodniu okazuje się jednak,  że jedno z dzieci zachorowało i wykluczyło nas to nie tylko z dwóch spacerów ale i  całego tygodnia aktywności.
Planujemy "zero słodyczy" a tymczasem nasza ukochana babcia piecze dla nas ulubione ciasto i przykro nam jej odmówić skosztowania kawałka.

Im więcej razy łamiemy sami sobie narzucone zasady tym bardziej tracimy motywację, chęci do pracy nad sobą i wiarę że tym razem nam się uda?

Co wtedy?

Zawsze można rzucić odchudzanie w cholerę i  na pocieszenie najeść się ciastek ale można spróbować też inaczej.

Jesteśmy tylko ludźmi. popełniamy błędy które zdarzają się nawet najlepszym. Kiedy nasz plan się wali, kiedy okazuje się, że nie dajemy rady, możemy, jakby to zrobił najlepszy przywódca zweryfikować ten plan i go skorygować. 







A przy korygowaniu pamiętajmy o:

1. Małe kroczki,

2. Jeden cel główny i kilka mniejszych bardziej krótkotreminowych ( dla tych którzy nie potrafią planować ) nawet jednodniowych.

3.Określę sposoby realizacji celu: np. nauczę się zdrowych zasad żywienia - czyli w jaki sposób to zrobię: np. poproszę o pomoc dietetyka, przeczytam na ten temat 2 książki, porozmawiam z koleżanką która zdrowo się odżywia itp.
Będę ćwiczyć - czyli co, jak często i jak długo ( mając z tyłu głowy jak wygląda plan naszego dnia i czy damy radę wcisnąć w niego ćwiczenia). Nie planujmy 7 dni aktywności gdy dotąd nie ćwiczyliśmy wcale lub wiemy,  że pracujemy przez dwa dni w tygodniu od rana do nocy i po pracy nie mamy  już siły nawet ruszyć mały palcem u stóp.


jak planować
źródło zdjęcia: http://piotrekczechowski.pl
Te same zasady działają nie tylko w odchudzaniu ale i w każdej dziedzinie naszego życia.Chcesz się rozwijać ale łapiesz 5 srok za ogon  i nie wiesz którą wybrać? 
Chcesz napisać książkę ale nie masz w głowie pomysłu na wszystkie jej rozdziały? 
Chcesz nauczyć się tańczyć ale wyobrażasz sobie siebie od razu jako mistrza tańca?

 A może tak po prostu, pomału pomalutku?

Wybierz jedną dziedzinę i zacznij się w niej rozwijać.
Napisz pierwszą stronę swojej książki.
Zapisz się na 20 godzinny kurs tańca.
 Powoli. powolutku systematycznie a osiągniesz każdy cel
To co?
Gotowi do napisania życiowego planu na wiosnę ?

Jeśli post ci się spodobał a  szukasz motywacji to walki o "lepsze ja" dołącz do mojej społeczności na Fb i Polub:  Pani swojej wagi

Będzie mi również bardzo miło, gdy zostawisz po sobie komentarz :)
Do dzieła!! Twoje życie w twoich rękach :D